Little Bird

posted on 03 Jun 2016 11:21 by ultargirlsweet directory Diary

 

นานมาแล้ว

ฉันได้ Up เกี่ยวกับเรื่อง "นกน้อย" แต่กลับไปค้นดูใน Entry เก่าแล้วหาไม่เจอ

เลยคิดว่า จะกลับมาเขียนเรื่องนี้อีกครั้ง

สิ่งที่ จะต่าง ออกไป คือ ความรู้สึกในการเขียน

ครั้งก่อน ฉันเขียน ด้วยความรู้สึก เข้าใจ เห็นใจ และเป็นกำลังใจ

ครั้งนี้ ฉันจะเขียนด้วยความรู้สึกอย่างไร "ใครเข้าใจ?"

................................

เริ่มเรื่อง

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ชายหนุ่ม ออกผจญภัยใกล้ๆ บ้าน เพื่อ เหม่อมอง.. ท้องฟ้าและท้องทุ่ง

แล้วชายหนุ่มก็ได้ยินเสียงเล็กๆ แว่วออกมาจาก ใต้ต้นไม้ใหญ่

ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ๆ เพื่อพิสูจน์ว่าเสียงเล็กๆ นั่นคือ เสียงอะไร

ทันใดนั้น สายตาก็พลัน เห็น นกน้อยตัวจ้อย ร่วงอยู่ใต้ต้นไม่ใหญ่

ด้วยความสงสาร ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปหานกน้อยและอุ้มประคองนกน้อยเอาไว้ในมือ

และพยายามมองหา รังน้อย ที่นกน้อยตกลงมาเพื่อที่จะได้พานกน้อยกลับสู่รัง

ไม่ว่าจะมองหาเท่าไหร่ ชายหนุ่มก็มองไม่เห็นรังน้อยที่ไหนเลย

ดังนั้น ชายหนุ่ม ได้ก้มลงมอง นกน้อยอีกครั้ง

เพียง..ครั้งแรกที่ชายหนุ่มเห็นนกน้อย ชายหนุ่มก็ตกหลุมรัก นกน้อยทันที

ด้วยความรัก ชายหนุ่มจึงเร่งพานกน้อยกลับบ้าน

....เพื่อ...

ดูแล รักษา ประคับประคองให้นกน้อยหายดี

วันแล้ว วันเล่า วันแล้ว วันเล่า

จนถึงวันที่นกน้อยเติบโต พร้อมที่จะท่องโลกกว้าง

ชายหนุ่มกลับขังนกน้อยไว้ในกรง เพราะเกรงว่านกน้อยจะบินหายไป

และชายหนุ่มไม่อาจจะขาดนกน้อยได้

ชายหนุ่มพยายามทุกอย่าง เพื่อให้ นกน้อย พอใจ

ชายหนุ่มไม่เคยสนใจเลยว่า สิ่งที่นกน้อยต้องการจริงๆ คือ อะไร

วันแล้ว วันเล่า วันแล้ว วันเล่า

นกน้อย เริ่ม เศร้าซึม

ชายหนุ่ม รู้สึกปวดร้าว ที่เห็นนกน้อย ซึมเศร้า

เมื่อเห็นนกน้องเป็นแบบนี้ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจครั้ง

ชายหนุ่ม: ฉันจะปล่อยเธอให้บินออกมานอกกรง แต่เธอสัญญาได้มั้ยว่าเธอจะกลับมา เจ้านกน้อย

นกน้อย: กระพือปีกอย่างตื่นเต้น พยักหน้าเข้าใจใจสิ่งที่ชายหนุ่มพูด

ชายหนุ่ม เห็นดังนั้น จึงยิ้มออกมาและเปิดประตูกรงเพื่อให้นกน้อยได้ โบยบิน

นกน้อย กล้าๆ กลัวๆ แต่ก็ตัดสินใจ ออกบิน ขึ้นสู้ท้องฟ้า โบยบิน

ด้วยความรักและความผูกพัน ชายหนุ่มไม่เคยปิดประตูกรงอีกเลย และนกน้อยก็ไม่ไปไหน โบยบินรอบๆ ตัวชายหนุ่ม

เทื่อชายหนุ่มเห็น นกน้อยมีความสุข ชายหนุ่มยิ่งมีความสุข

วันแล้ว วันเล่า วันแล้ว วันเล่า

จนมาถึงวันหนึ่ง ชายหนุ่ม รอคอยการกลับมาของ นกน้อย

สายแล้วนะ เที่ยงแล้วนะ บ่ายแล้วนะ เย็นแล้วนะ

ชายหนุ่มจึงออกเดินตามหา นกน้อย 

ร้องเรียก ร้องเรียก ร้องเรียก

วันที่ 1 วันที่ 2 วันที่ 3

ชายหนุ่ม ผ่ายผอม ซึมเศร้า ปวดร้าว

วันแล้ว วันเล่า วันแล้ว วันเล่า

แล้วพลันชายหนุ่มก็ ตัดสินใจ ที่จะลุกขึ้นมา ตามหา นกน้อยอีกครั้ง

เดิน เดิน เดิน เดิน ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น

ชายหนุ่ม ได้ยินเสียงสดใส แว่วๆ ชายหนุ่มจำได้ทันที ชายหนุ่ม ออกวิ่งไปยังใต้ต้นไม้

ชายหนุ่ม หยุด สายตาของชายหนุ่ม มองเห็นนกน้อย บิน รอบ นกอีกตัวหนึ่ง

เห็นดังนั้น ชายหนุ่ม จึงหันหลังกลับและออกเดินกลับบ้าน

ด้วยหัวใจที่ปวดร้าว

ชายหนุ่ม ทำร้ายตัวเอง โทษ โชคชะตา

วันแล้ว วันเล่า วันแล้ว วันเล่า

จนกระทั่งวันหนึ่ง...ชายหนุ่มเดินผ่านกระจกในบ้าน ชายหนุ่มได้มองเห็นตัวเองเป็นครั้งแรกหลังจากที่ทำร้ายตัวเอง

ชายหนุ่ม ตกใจถึงความเปลี่ยนแปลง ร่างกายที่ทรุดโทรม ผ่ายผอม

ชายหนุ่ม มองไปรอบๆ ตัว ชายหนุ่มเห็นคนที่ทุกข์ไม่แพ้เค้าเหมือนกัน

และแล้วชายหนุ่มก็ตัดสินใจที่จะ ก้าวต่อไป

  

และแล้ว ชายหนุ่มก็กลับมาเป็นคนเดิม

ชายหนุ่มรู้แล้วว่า นกน้อย ได้รับสิ่งที่ดีที่สุด คือ การตัดสินของนกน้อย

ชายหนุ่มยิ้มอีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะยังไม่หายดี แต่สิ่งที่อยู่ในหัวใจของชายหนุ่มตอนนี้

คือ ความยินดี ความทรงจำ

สิ่งที่จะช่วยทำให้ชายหนุ่มเข้มแข็งคือ " เวลา "

..................................................................

ฉันผู้เขียนบทความนี้ ยอมรับนะว่า จำไม่ได้จริงๆ กับเรื่องราวระหว่างชายหนุ่มกับนกน้อย

เพียงแค่หวัง หวังว่า การเล่าเรื่องราวนี้ จะคล้ายกับเรื่องที่แล้วมากที่สุด

ฉัน...ในตอนนี้ กับ ฉัน...ในตอนนั้น

เขียนด้วยความรู้สึกที่ต่างกันอย่างที่สุด

ฉันในตอนนั้น เข้าใจทั้งใน มุมของ ชายหนุ่ม และ ในมุม ของนกน้อย

ฉันในตอนนี้ กลับรู้สึก อิจฉา นกน้อย อย่างบอกไม่ถูก ที่ได้รับความรัก ความห่วงใย จากชายหนุ่ม

แต่ ใช่ แต่

เรื่องระหว่างทาง ของชายหนุ่มและนกน้อย ก่อนที่นกน้อยจะตัดสินใจโบยบินต่างหาก คือสิ่งสำคัญ

ฉัน...ในตอนนี้ จึง เข้าใจ เรื่องราวระหว่าง ชายหนุ่ม นกน้อย และ ฉัน

ขอบคุณค่ะ

^_^

 

Credit:ภาพ Copy มาจาก google นะคะ ถ้าเป็นภาพของท่านใด ขอบคุณคะ ขอยืมใช้นะคะ ไม่มีเจตนาล่วงเกินคะ

edit @ 7 Jun 2016 16:31:16 by ultargirlSweet

Comment

Comment:

Tweet

เก็บเอาไว้เป็นความทรงจำ

#1 By ultargirlSweet on 2016-06-06 11:42